Podróż mojego życia - LIBAN

Cieszę się, że miałam okazję przeżyć TAKĄ podróż!!! Tego się nie zapomina...Ciekawa jestem tylko co, z tego co widziałam wtedy - po ostatnich walkach przetrwało do dzisiaj?! Bardzo pragnę pojechać tam kiedys i zabrać mojego Szreka ...tylko czy będzie tam jeszcze co oglądać???

.....a ch........

........w biegu, ciągle w biegu!
Mam dość! Zwyczajnie! Nawet chwila (dłuższa lub krótsza) spędzona przed TV wywołuje wyrzuty sumienia...co ja jestem, popierdolona?? Dokąd ten bieg i po co i czemu coraz szybciej i szybciej??!! Gdzie ten czas tak zapitala? A może to jego popiętroliło??
W pracy chujnia, matka - do uśpienia, życie towarzyskie........jakie, kurwa życie towarzyskie???????? a potem się umiera!
No do bani po prostu!
Mam nadzieję, że za dwa dni wejdę tu i wykasuję tego posta i wpiszę coś skrajnie innego!

a teraz tylko jedno - jak mawiał mój dziadek...." abyśmy tylko zdrowi byli..."
Święta racja panie dzieju, święta racja!!!

Nic nie boli tak jak życie...

...a może raczej - nikt nie zadaje takiego bólu jak najbliższy człowiek?
Wqrw full wypas na matkę - a na kogo??!! Stacza się coraz szybciej. Nie powinno boleć po tylu latach ale ciągle...
dokończę później - może przemyślę i zmienię, może stwierdzę, że szkoda na takie pierdy czasu i wkładu ..

Pierwsze koty za płoty.........

.........a więc stało się.......zaczynam........